گاز در حال حرکت سریع از یک ستاره جوان ناشی از تبخیر یک ستاره دنباله دار یخی است


برداشت هنرمند از سیستم با وجود ستاره در مرکز و کمربند گرد و غبار داخلی که از آن گاز تولید می شود و در انتهای سیستم پراکنده می شود. اعتبار: انستیتوی نجوم ، دانشگاه کمبریج

یک مرحله منحصر به فرد در تکامل سیستم سیاره ای توسط ستاره شناسان به تصویر کشیده شده است که نشان می دهد گاز منوکسیدکربن سریع حرکت می کند و از سیستم ستاره ای بیش از 400 سال نوری فاصله دارد ، این کشف به ما امکان می دهد چگونگی تکامل منظومه شمسی خود را بررسی کنیم.

ستاره شناسان یک گاز منوکسیدکربن کربن را که از یک ستاره جوان کم جرم در حال جریان است کشف کرده اند: یک مرحله منحصر به فرد در توسعه سیستم سیاره ای که می تواند ایده ای از تکامل منظومه شمسی ما ارائه دهد و نشان می دهد که روش تکامل سیستم ها پیچیده تر از تصور قبلی است.

اگرچه هنوز مشخص نیست که چگونه گاز به این سرعت به سرعت دفع می شود ، اما تیمی از محققان به رهبری دانشگاه کمبریج معتقدند که می توان این گاز را از تبخیر ستاره های دنباله دار یخی در کمربند سیارک ستاره بدست آورد. نتایج در کنفرانس مجازی Five Year After HL Tau در دسامبر ارائه خواهد شد.

این کشف با استفاده از آرایه بزرگ میلی متر / زیر میلی متر Atacama (ALMA) در شیلی ، به عنوان بخشی از مطالعه ستاره های جوان کلاس III ، که در مقاله قبلی گزارش شد ، انجام شد. برخی از این ستاره های کلاس III توسط بقایای دیسک احاطه شده اند که تصور می شود در اثر برخورد مداوم ستاره های دنباله دار ، سیارک ها و سایر اجسام جامد شناخته شده به عنوان سیارات در محدوده بیرونی سیستم های سیاره ای تازه شکل گرفته وجود دارد. بقایای گرد و غبار و بقایای این برخوردها ، نور ستارگان مرکزی آنها را جذب کرده و این انرژی را به صورت درخششی ضعیف که با ALMA قابل مطالعه است ، دوباره ساطع می کنند.

انتظار می رود که در مناطق داخلی سیستم های سیاره ای ، منجر به از بین رفتن داغ ترین گرد و غبار شود ، و ستارگان کلاس IIII کسانی هستند که – حداکثر – گرد و غبار ضعیف و سرد باقی می مانند. این کمربندهای ضعیف گرد و غبار سرد مانند دیسک های باقی مانده شناخته شده در اطراف ستاره های دیگر است ، شبیه کمربند کوئیپر در منظومه شمسی خودمان ، که معروف است میزبان سیارک ها و دنباله دارهای بسیار بزرگتر است.

این مطالعه نشان داد که ستاره NO Lup مورد بحث ، که حدود 70٪ از جرم خورشید ما است ، دارای یک دیسک پودر ضعیف و کم جرم است ، اما این تنها ستاره کلاس III است که در آن مونوکسید کربن پیدا شده است ، اولین که این نوع ستاره جوان با ALMA. اگرچه شناخته شده است که بسیاری از ستاره های جوان هنوز میزبان دیسک های غنی از گاز هستند که سیاره هایی را که با آنها متولد شده اند تشکیل می دهند ، NO Lup پیشرفته تر است و می توان انتظار داشت که پس از تشکیل سیارات این گاز اصلی را از دست داده باشد.

در حالی که تشخیص گاز مونوکسیدکربن نادر است ، آنچه مشاهدات را منحصر به فرد کرد مقیاس و سرعت گاز بود که تحقیقات بیشتر برای بررسی حرکت و منشا آن را ضروری می کرد.

جوشوا لاول ، نویسنده اول ، دکتر گفت: “کشف گاز مونوکسیدکربن هیجان انگیز بود زیرا هیچ ستاره جوانی از این نوع قبلا توسط ALMA تصویر نشده بود.” دانشجوی موسسه نجوم در کمبریج. “اما هنگامی که از نزدیک نگاه کردیم ، چیزی حتی غیرمعمول تر پیدا کردیم: با توجه به فاصله گاز از ستاره ، سرعت آن بسیار سریعتر از حد انتظار بود. این مدت طولانی ما را متحیر می کند.”

گرانت کندی ، همکار پژوهشی در دانشگاه وارویک در انجمن سلطنتی که کار مدل سازی این مطالعه را بر عهده داشت ، راه حل این معما را پیدا کرد. وی گفت: “ما یک روش ساده برای توضیح آن یافتیم: با مدل سازی یک حلقه گاز ، اما با یک گاز اضافی که خارج می شود.” “مدل های دیگری برای توضیح دیسک های جوان با مکانیسم های مشابه استفاده شده است ، اما این دیسک بیشتر شبیه بقایایی است که قبلاً هرگز وزش باد را ندیده ایم. مدل ما نشان داده است که گاز کاملاً مطابق با سناریوی آزاد شدن آن است. از سیستم با حدود 22 کیلومتر در ثانیه ، که بسیار بالاتر از هر سرعت مداری پایدار است. “

تجزیه و تحلیل بیشتر همچنین نشان داده است که گاز می تواند در هنگام برخورد بین سیارک ها یا در طی دوره تصعید – انتقال از فاز جامد به فاز گازی – در سطح ستاره های دنباله دار ستاره ، که انتظار می رود غنی از یخ از مونوکسید کربن.

اخیراً ، شواهد مربوط به همین روند در سیستم خورشیدی ما از مأموریت New Horizons ناسا وجود دارد ، هنگامی که این شی belt کمربند Kuiper Ultima Thule را در سال 2019 مشاهده کرد و تکامل تصعید را در سطح دنباله دار کشف کرد ، که حدود 4 سال پیش رخ داده است. 5 میلیارد سال بنابراین ، ممکن است همان حادثه ای که بیست میلیارد سال پیش ستاره های دنباله دار در منظومه شمسی خود تبخیر شده اند ، برای اولین بار بیش از 400 سال نوری پیش ، در فرآیندی که ممکن است در اطراف ستاره های سیاره ساز شکل بگیرد و عواقب داشته باشد ، شکار شده باشد. در مورد چگونگی تکامل همه دنباله دارها ، سیارک ها و سیارات.

پروفسور مارک ویات ، همچنین از موسسه نجوم ، گفت: “این ستاره جذاب فرآیندهای فیزیکی را شکل می دهد که منظومه های سیاره ای را بلافاصله پس از تولد ، به محض بیرون آمدن از محیط خود بر روی صفحه اولیه سیاره خود ، روشن می کند.” “اگرچه ما شاهد تولید گازهای ساخته شده توسط planetesimals در سیستم های قدیمی هستیم ، اما سرعت برشی که در آن سیستم گاز تولید می شود و خروجی آن کاملاً قابل توجه است و به مرحله ای از تکامل سیستم سیاره ای اشاره می کند که شاهد آن هستیم. برای اولین بار اینجا. “

اگرچه این معما به طور کامل حل نشده است و برای درک چگونگی دفع سریع گاز به مدل سازی دقیق دیگری نیاز است ، اما آنچه مسلم است این است که هدف این سیستم اندازه گیری های پیگیری فشرده تری است.

لاول گفت: “ما امیدواریم که ALMA سال آینده دوباره آنلاین شود و ما پرونده را با جزئیات بیشتری بر روی این سیستم نظارت خواهیم کرد.” وی افزود: “با توجه به اینكه ما فقط با یك مشاهده كوتاه 30 دقیقه ای در مورد این مرحله اولیه در تحول منظومه شمسی آموخته ایم ، موارد بسیار بیشتری وجود دارد كه این سیستم می تواند به ما بگوید.”


یک دیسک که یک سیاره را تشکیل می دهد و هنوز هم توسط ابر مادر کار می کند


تهیه شده توسط دانشگاه کمبریج

نقل قول: گاز سریع در حال حرکت از یک ستاره جوان ناشی از تبخیر یک دنباله دار یخی (2020 ، 30 نوامبر) ، استخراج شده در 30 نوامبر 2020 از https://phys.org/news/2020-11- fast -جنس-گاز-ستاره-جوان-یخی. html

این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به جز هر معامله عادلانه ای به منظور معاینه خصوصی یا تحقیق ، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تولید نیست. این محتوا فقط برای اطلاع رسانی ارائه شده است.




منبع: moshaverh-news.ir

دیدگاهتان را بنویسید

Comment
Name*
Mail*
Website*