[ad_1]

تغییرات اولیه در چشم انداز انسانی موجود در آمازون

نمای هوایی یک سایت تحقیقاتی به نام Severino Calazans. اعتبار: Martti Pärssinen

در سال 2002 ، پروفسور Alceu Ranzi (دانشگاه فدرال آکر) و پروفسور Martti Parssinen (دانشگاه هلسینکی) تصمیم گرفتند یک تیم تحقیقاتی بین المللی برای مطالعه کارهای خاکی بزرگ هندسی به نام geoglyphs در ایالت Acre برزیل در جنوب غربی آمازون تشکیل دهند. خیلی زود مشخص شد که تمدن غیر استعماری ناشناخته دانشمندان بین المللی مراکز تشریفاتی هندسی و سیستم های پیچیده جاده ای را در آنجا ساخته است. این تمدن 2000 سال پیش در جنگل های بارانی شکوفا شد. این کشف از نظریه پروفسور ویلیام بیلی (دانشگاه تولان) در مورد تأثیرات اولیه بشر بر جنگل های بارانی آمازون پشتیبانی می کند ، که به طور بنیادی درک جنگل بکر آمازون را تغییر داد.

این تیم در حال چاپ مقاله در قدمت نشان می دهد که تمدن برای ساخت کارهای خاکی دارای تاریخ بشر بسیار طولانی تر از حد انتظار است. اعضای تیم نشان می دهند که مردم به طور مرتب از آتش برای پاکسازی نقاط کوچک باز در جنگل های گرمسیری استفاده می کنند. این فعالیت ها خیلی زود پس از پایان آخرین عصر یخبندان هزاران سال قبل از ساخت اولین ژئوگلیف ها آغاز شد. به لطف زغال سنگی که در 10 هزار سال گذشته توسط انسان در خاک آمازون به جا مانده است ، اندازه گیری سیستماتیک مقادیر ایزوتوپی کربن -13 در بسیاری از نمونه ها امکان پذیر شده است. با استفاده از این مقادیر ، که از ذغال سنگ تاریخ باستان شناسی گرفته شده است ، امکان تخمین پوشش گیاهی و بارش گذشته وجود دارد. نتایج منتشر شده در قدمت نشان می دهد که پوشش اصلی پوشش گیاهی و بارش در جنگل برای ده هزار سال گذشته تا قرن بیستم بدون تغییر مانده است. قبل از شروع استعمار فعلی از اوایل قرن 19 و 20 به بعد ، استعمار کنونی در جنوب غربی آمازون هیچ مدرکی از دوره های خشک تر یا تشکیلات طبیعی / مصنوعی ساوانا مشاهده نشده است. بنابراین نویسندگان استدلال می کنند که نظریه های تشکیلات گسترده دشت ساوانا در جنوب غربی آمازون در دوره هولوسن فعلی مبتنی بر تفسیر غلط از رابطه بین تجمع زغال سنگ و آتش سوزی های طبیعی ناشی از آب و هوای خشک تر است. این تفاسیر حضور هزاره انسان در آمازون را در نظر نگرفت.

آلسو رانزی می گوید که “ممکن است نقاط بازشو با هدف جذب پستانداران بزرگی مانند تنبل های غول پیکر و ماستودون ها باشد ، در حالی که مگافونا برای همیشه ناپدید شد. علاوه بر این ، خاکستر و زغال سنگ خاک را بارور کرد و مناطق آزاد برای رشد میوه از نخل ، سبزیجات و گیاهان ریشه ای که برای زندگی انسان مفید است. “ماری پارسینن اضافه می کند که” احتمالاً تصادفی نیست که امروزه جنوب غربی آمازون یکی از مهمترین مراکز اهلی سازی قلمداد می شود: گیاهان کاساوا / کاساوا ، کدو تنبل ، فلفل قرمز و به نظر می رسد تقریباً 10 هزار سال پیش نخل های هلو در آنجا اهلی شده اند. در هر صورت ، فرآیندهای اهلی سازی اثر انگشت مهمی بر روی ترکیب جنگل بارانی آمازون برجای گذاشته است. بنابراین ، چیزی به نام جنگل بکر وجود ندارد.

به طور کلی ، این مطالعه نشان می دهد که مردم بومی آمازون موفق شده اند از محیط خود به روشی پایدار استفاده کنند. پارسینن می گوید که “هیچ نشانه ای وجود ندارد که مناطق زیادی از جنگل هولوسن قبل از نیمه دوم قرن 20 جنگل زدایی شود. جنگل زدایی یک پدیده فعلی است.”


تأثیر فرهنگی هزاره قبل از استعمار در جنگل های بارانی آمازون مشهود است


اطلاعات بیشتر:
Martti Pärssinen و همکاران ، Geoglyphs در Acre ، برزیل: 10،000 سال استفاده از زمین و تغییر آب و هوا در آمازون ، قدمت (2020) DOI: 10.15184 / aqy.2020.208

تهیه شده توسط دانشگاه هلسینکی

نقل قول: تغییرات اولیه در چشم انداز انسانی موجود در آمازون (2020 ، 1 دسامبر) ، در تاریخ 1 دسامبر سال 2020 از https://phys.org/news/2020-12-early-human-landscape-modifications-amazonia بازیابی شده است .html

این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به جز هر معامله عادلانه ای به منظور معاینه خصوصی یا تحقیق ، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تولید نیست. این محتوا فقط برای اطلاع رسانی ارائه شده است.



[ad_2]

منبع: moshaverh-news.ir